لغت نامه دهخدا
حب صبر. [ ح َب ْ ب ِ ص َ ] ( ع اِ مرکب ) صداع و درد معده را نفع دهد. صفت آن: سقوطری یک مثقال، تربد یک درم، حب النیل و غاریقون و انیسون از هر یک نیم درم، تخم حنظل و نمک هندی از هر یک دانگی و نیم، کتیره و مقل از هر یک درمی، همه را کوفته و بیخته به آب کرفس یا بادیان بسریشند و حب ها ساخته فروبرند.
