بقره

( بقرة ) بقرة. [ ب َ ق َ رَ ] ( ع اِ ) گاو، نر باشد یا ماده. ج، بَقَر، بقرات، بُقُر،بُقران، بُقّار، اُبقور، بواقر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ماده گاو. ( ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). ماده گاو. ج، بقرات. ( مهذب الاسماء ). گاو نر یا ماده، و تاء برای وحدت است نه برای تأنیث. ج، بقر، بقرات، بقره، بقار، ابقور، بواقر. ( آنندراج ) ( از غیاث اللغات ). || نام پرنده ای ابلق و یا خاکسترگون و یا سپید. ج، بَقَر. ( ناظم الاطباء ). طایری است ابلق یا خاکسترگون یا سپید. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
- بقره بنی اسرائیل؛ بقره و گاوی که خداوند بوسیله موسی ( ع ) بنی اسرائیل را فرمان به ذبح آن دادکفاره گناهان را. و آن قوم با سوءالات بیجای خود و خواستن نشانیهای دقیق گاو، آنرا منحصر به یک گاو کردند و بدین وسیله خود را بزحمت افکندند. رجوع به قرآن ( 66/2 به بعد ) شود.
|| کنایه است از نفس هنگامی که برای ریاضت مستعد گردد و صلاحیت ریشه کن کردن هوا و هوسی که حیات آن است در آن پدید آید چنانکه پیش از این حالت نفس را کبش خوانند و پس از اتخاذ سلوک بدنه گویند. ( از کشاف اصطلاحات الفنون ).
بقرة. [ ب َ ق َ رَ ] ( اِخ ) نام سوره دویم از قرآن کریم و آن دویست و هشتاد و شش آیت است، پس از فاتحه و پیش از آل عمران.

دومین و بلندترین سورۀ قرآن کریم، مدنی، دارای ۲۸۶ آیه، سنام القرآن، فسطاط القرآن.

گاو، یک گاوونام یکی ازسوره های قر آن
نام سور. دویم از قر آن کریم و آن دویست و هشتاد و شش آیت است پس از فاتحه و پیش از آل عمران.

[ویکی الکتاب] معنی بَقَرَةٌ: گاو ماده
ریشه کلمه:
بقر (۹ بار)

💡 در اينجا دو سؤ ال پيش مى آيد كه در سوره بقره به آنها و پاسخ آنها اشاره كرده ايم وفشرده آنرا در اينجا مى آوريم.

💡 1117- آلوسى در سابق بودن سوره تحريم نسبت به سوره بقره جازم نيست و جاىسخن را باز مى داند (روح المعانى، ج 1، ص 318).

💡 1113- سوره بقره، آيه 55؛ سوره مائده، آيات 22و 24؛ سوره اعراف، آيه 134و 138.

💡 اندر آید برنج و بقره بقو راست گویی که هست جنس لقو

💡 و در جمله (و اتّقوا النّار التى اعدت للكافرين ) اشاره اى است به اينكه رباخواركافر است، همچنان كه در سوره بقره در آيات مربوط به ربا نيز اين اشاره را آورده وفرموده: (و اللّه لايحب كل كفار اثيم ).

💡 بزرگ هستند و اختلاف نظر درباره آنها به نسبت معرفت افراد از آئين آنان است و همانطوركه از آيه 62 بقره بر مى آيد اين جمعيت به دو گروه مؤ من و كافر تقسيم مى شوند،اينان همان قوم ابراهيم خليلند كه ابراهيم ماءمور دعوت آنان بود، آنها در حران سرزمينصابئان زندگى مى كردند، و بر دو قسم بودند: صابئان حنيف و صابئان مشرك.