تشت اتش

( تشت آتش ) تشت آتش. [ ت َ ت ِ ت َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خورشید است. ( برهان ). آفتاب. ( فرهنگ رشیدی ) ( ناظم الاطباء ) ( انجمن آرا ). و رجوع به تشت زر و تشت زرین شود.

( تشت آتش ) کنایه از خورشید است آفتاب

💡 شحنهٔ عشق مکرر کینه‌اش تشت آتش می‌نهد بر سینه‌اش

💡 گه همی تابد به تشت آتشین صدر النّهار گه بزخم تیغ دارد عالمی را در عذاب