لغت نامه دهخدا
پورپسر. [ ] ( ص مرکب ) کسی را گویند که خود را نادان و هیچ مدان وا نماید. و نیز نادان گرفتن پیشینه. ( آنندراج ).
پورپسر. [ ] ( ص مرکب ) کسی را گویند که خود را نادان و هیچ مدان وا نماید. و نیز نادان گرفتن پیشینه. ( آنندراج ).
کسی را گویند که خود را نادان و هیچ گرفت وانماید
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 پسر کشته زن چون سر پور دید ز شادی رخانش چو گل بشکفید
💡 سه پور گزین داشت آن تاجور مگربود کااوزسش مه پسر
💡 هم بدین وزن ای پسر پور خطیب گنجه گفت: «نوبهار آمد نگارا بادهٔ گلنار کو»