شهریک
لغت نامه دهخدا
شهریک. [ ش َ ] ( اِ ) شهریگ. به عربی رئیس الکوره، کسی بوده است که شهری در زیر فرماندهی او بوده و او را از میان طبقه دهقانان اختیار مینمودند. حاکم شهر. یکی از اصناف حکام ایالات در دوره ساسانی. رجوع به ترجمه فارسی ایران در زمان ساسانیان ص 161، 183، 86، 87 و تاریخ حقوق علی آبادی و شهربان و شهرگ شود.
جمله سازی با شهریک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 الف) خرما مهمترین محصول کشاورزی منطقه است. این شهریکی از مناطق نخل خیز کشور است