لغت نامه دهخدا
برسق کبیر. [ ب َ س َ ق ِ ک َ ] ( اِخ ) امیر سپاهسالار دولت سلطان محمدبن ملک شاه و هم او است که سنجر را پس از جنگ تتش در حدودری به سال 488 هَ. ق. برگرفت و به خراسان برد و پادشاهی بر سنجر مستقیم گشت و همانجا نیز بدست فدائیان اسماعیلی کشته شد. ( مجمل التواریخ و القصص ص 406 ).