لغت نامه دهخدا
شقایق نعمانی. [ ش َ ی ِ ق ِ ن ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گیاهی است علفی و پایا به ارتفاع ده تا چهل سانتیمتر از تیره آلاله ها که در چمنزارها در غالب نقاط بحرالرومی و آسیای صغیر و آسیای مرکزی میروید. برگهایش دارای بریدگیهای بسیار و گلش منفرد زیبا، برنگ بنفش مایل به قرمز است. ساقه و برگ و دمگل و همچنین سطح خارجی پوشش گل آن از تارهای ظریف و نازک و فراوان پوشیده میباشد. قسمت مورد استفاده این گیاه برگ و گلهای تازه آن است. در شقایق نعمانی ماده ای بنام آنمونین موجود است که سمی است. از مواد مستخرج از شقایق نعمانی و همچنین انساج خود گیاه بعنوان قاعده آور و مسکن دردهای رحمی و سیاه سرفه و تنگی نفس وتعدیل کننده تحریکات عصبی استفاده میکنند. شقایق النعمان. لاله حمرا. لاله سرخ. گلنجیک چیچکی. الشقار. الشقاری. هوایه. شقیق النعمان. سکبه حمرا. انامونی.
توضیح: این گیاه با شقایق نباید اشتباه شود زیرا از دو تیره جداگانه اند و با هم هیچ نسبتی ندارند. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به شقایق و شقائق النعمان و کارآموزی داروسازی ص 189 و 190 و گیاه شناسی گل گلاب ص 199 شود.
- شقایق نعمانی وحشی؛ یکی از گونه های شقایق نعمانی است. ( فرهنگ فارسی معین ).
