گل الوده

💡 گل آلوده به ساغر کردی او را لب از جام طرب تر کردی او را

💡 روان گشته‌ست از بالا زلال لطف تا این جا که ای جان گل آلوده از این گل خویش را واشو

💡 جسم گل آلوده ات نه کاسهٔ چین است چون شکند باز از او صدا به درآید

💡 چون پشت بنفشه سرنگونم کرده است چون روی گل آلوده به خونم کرده است

💡 شيخ سعدالدين حموى سوار بود و به رودخانه اى رسيد و اسب از آب نمى گذشت، امركردند كه آب را تيره ساختند و به گل آلوده كردند و اسب درحال بگذشت فرمود: تا خود را مى ديد از اين وادى عبور نمى توانست كرد.(135)