لغت نامه دهخدا
عقل دزد. [ ع َ دُ ] ( نف مرکب ) آنکه عقل را دزدد. آنکه یا آنچه خرد را برباید. عقل ربا:
وان می عقل دزد هم نقب زند سرای غم
لاجرمش صفیر خوش چنگ سرای نو زند.خاقانی.
عقل دزد. [ ع َ دُ ] ( نف مرکب ) آنکه عقل را دزدد. آنکه یا آنچه خرد را برباید. عقل ربا:
وان می عقل دزد هم نقب زند سرای غم
لاجرمش صفیر خوش چنگ سرای نو زند.خاقانی.
آنکه عقل را دزدد آنکه یا آنچه خرد را برباید عقل ربا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عشق اندیشه ندارد ز نگهبانی عقل دزد خاموش کند شمع سر بالین را