روز الست

لغت نامه دهخدا

روز الست. [ زِ اَ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روزی که خداونددر عالم ذر خطاب بمردم کرد و «الست بربکم » فرمود. ( از ناظم الاطباء ). روز خلقت آدم. رجوع به الست شود.

فرهنگ فارسی

روزی که خداوند در عالم دز خطاب بمردم کرد و الست بربکم فرمود.

جمله سازی با روز الست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 اسرار عشق را هم از آن روز محرم است که در روز الست آنکه به عشق تو گفت راز

💡 مرا تو جانی و تن بی تو چون تواند بود چو کرده اند ز روز الست خو با هم

💡 ما درین دیر فتادیم هم از روز الست رند و دیوانه و تلاش و خراباتی و مست

💡 گفتم ای جان جهان سوختم از هجر تو من گفت بی ما منشین با توام از روز الست

💡 پیشت از روز الست آوردم اقرار «بلی» هم بر آن پیشینه اقرارم، خداوندا: ببخش

💡 در متون عرفانی و ادبیات صوفیه، روز الست به پیمانی ابدی اشاره دارد که میان خداوند و روح انسان‌ها در پیش از خلقت جهان برقرار شده است.

💡 مفهوم روز الست در فلسفه دین به معنای بازگشت روح به اصل خود و تجدید میثاق با خالق هستی در دنیای معنوی و بی‌زمان است.

💡 شاعران بزرگ پارسی‌گویان اغلب از معنای روز الست برای بیان اشتیاق روح انسان به وصال الهی و یادآوری عهد باطنی با خداوند استفاده می‌کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران