خصم افکنی

خصم افکنی. [ خ َ اَک َ ] ( حامص مرکب ) دشمن اندازی. دشمن کشی:
بدشمن گرائی بخصم افکنی
گشاده بر او بازوی بهمنی.نظامی.ز خصم تو چون مملکت گشت سیر
بخصم افکنی پای درنه دلیر.نظامی.

دشمن اندازی دشمن کشی

💡 در وی افسون درنگیرد یا فنی پهلوانی باید و خصم افکنی

💡 بهر خصم افکنی و دوست نوازی به ازو نگشاده است کسی دست و نبسته است کمر

💡 نی دل خصم افکنی بل دل خویش افکنی نی دل تن پروری عاشق جانانه‌ای

💡 دور بین چون کرکس و خصم افکنی همچون عقاب باز هنگام هنر گردن چو باز افراخته