لغت نامه دهخدا
بیرون سرایی. [ س َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بیرون سرا. || مسکوکی که در خارج دارالضرب دولتی زده اند. رجوع به برون سرایی شود.
بیرون سرایی. [ س َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بیرون سرا. || مسکوکی که در خارج دارالضرب دولتی زده اند. رجوع به برون سرایی شود.
منسوب به بیرون سرا ٠ یا مسکوکی که در خارج دارالضرب دولتی زده اند ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 آراسته بیرون سرایی دیدم در مدح خداوند سرا پیچیدم