برگفتن

برگفتن. [ ب َ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) گفتن. شرح دادن. بازگفتن:
چو برگفت از اینان گو پیلتن
شنیدند گفتار او انجمن.فردوسی.چو برگفت این سخن پیر سخن سنج
دل خسرو حصاری شد برین گنج.نظامی.چو برگفت این حدیث خوشتر از جان
ز خجلت در زمین شد آب حیوان.نظامی.داننده راز راز ننهفت
با مادرش آنچه دید برگفت.نظامی.گفت برگو تا کدامست آن هنر
گفت من آنگه که باشم اوج پر.مولوی.قَص، قَصص؛ برگفتن قصه. ( از دهار ) ( ترجمان القرآن جرجانی ). و رجوع به گفتن.

گفتن شرح دادن.

💡 پیداست ناز و غمزهٔ پنهان آن پری از پرده برگفتن عجز و نیاز من

💡 وى مى گويد: عرض كردم: فدايت گردم، آيا برگفتن اين سخن در هنگامزوال محافظت نمايم ؟ فرمود: بله، بر آن محافظت كن، چنانكه از چشمانت محافظت مىكنى، همواره ملائكه با همين تسبيح، خداوند متعال را در آن فضا تسبيح مى گويند، تااينكه آفتاب غروب مى كند.

💡 گاهی از چل تنان خبر گفتن گاه از ابدال قصه برگفتن

💡 مًولع شده برگفتن شکرتو شب و روز جون عابد بیدار به تسبیح سحر بر

💡 چونان کند حدیث که گویی کنون زبانش برگفتن حدیث همی آشنا شود

💡 حجابی نیست جز برگفتن ای دوست وگرنه بیشکی میدان که کل اوست