کوسج شمس الدین محمد

[ویکی نور] از شمس الدین محمد کوسج اطلاع چندانی در دست نیست فقط دانسته می شود که وی در قرن هشتم می زیسته است.
برخی کتاب برزو نامه را به شخص دیگری به نام ابوالعلاء عطاء بن یعقوب کاتب مشهور به عطایی رازی نسبت می دهند.
ابو العلاء، عطاء بن یعقوب، از شاعران دربار غزنویان و معاصر مسعود سعد سلمان است. وی، در سال 471ق، وفات کرده است.
به نظر پژوهش گر نسخه حاضر جناب آقای اکبر نحوی، این انتساب صحیح نمی باشد. وی می گوید نشانه ای بر این مدعی که کتاب حاضر اثر ابولعلاء عطاء بن یعقوب باشد وجود ندارد.
در یکی از دست نویس ها که به شماره 13493 در کتاب خانه مجلس شورای اسلامی نگه داری می شود، کاتب با افزودن بیت های بسیار سست به پایان بخشی از داستان، چنین وانمود می کند که گوینده اشعار، فردوسی است، اما از رهگذر کهن ترین دست نویس این منظومه که به سال 829ق، کتابت شده، شاعر«برزونامه»، شناخته می شود.

💡 سر چه باشد تا فدای پای شمس الدین کنم نام شمس الدین بگو تا جان کنم بر او نثار

💡 نام شمس الدین تبریزی چو بنویسم بدانک شکر دلخواه را در اشکم کاغذ نهم

💡 گر شراب عشق کار جان حیوانیستی عشق شمس الدین به عالم فاش و یک سانیستی

💡 تبریز بگو آخر با غمزه شمس الدین کای فتنه جادویان ای سحر حلالت خوش

💡 چو با تبریز گردیدم ز شمس الدین بپرسیدم از آن سری کز او دیدم همه ایجاد صورت را

💡 نرگسان مست شمس الدین تبریزی که هست چشم آهو تا شکار شیر آن آهو کند