چست چالاک

چست چالاک. [ چ ُ ] ( ص مرکب ) هوشیار و بیدار. ( ناظم الاطباء ). چست و چالاک، زبر و زرنگ. رجوع به «چست » و «چست وچالاک » شود. || کارگزار. ( ناظم الاطباء ).

💡 ایمان بسلامت، به در مرگ بریم احسنت، زهی، چستی و چالاکی ما

💡 اسیرم درکف نفس هوسناک تو بگشا بندم از پا چست و چالاک

💡 او که صید دل ما کرد چنان راند سمند که بگردش نرسد چستی و چالاکی ما

💡 چنان آن چست رو چالاک میرفت که باد ازگرد او در خاک میرفت

💡 ای آنکه درینجهان چو تو پاکی نیست زیبا و لطیف و چست و چالاکی نیست

💡 وقت حیرت نیست حیرت پیش تست این زمان در ره در آ چالاک و چست