[ویکی فقه] قرائت باطل به قرائت های فاقد شرایط قرائت صحیح اطلاق می شود.
هرگاه یکی از ارکان و شرایط قرائت های صحیح (موافقت با قواعد لسان عرب، موافقت با رسم الخط یکی از مصحف های عثمانی و صحت سند) خللی یابد، به آن قرائت باطل، ضعیف یا شاذ می گویند؛ خواه از قرائت های سبعه باشد یا عشره یا غیر این ها.
تعبیرات باطل در کتب علوم قرآنی
از این اصطلاح در کتاب های علوم قرآن به قرائات غیرقانونی، قرائات مردود و قرائات مرفوض نیز تعبیر شده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 حذيفه بعد از قرائت نامه حضرت امير (ع ) براى مردم، بالاى منبر رفت و پس از حمد وثناى الهى و درود بر پيامبر گفت: (حمد و ستايش خداوندى را سزد كه حق را زنده نمود،باطل را ميرانيد، حق را آورد، باطل و جور را سركوب نمود و ظالمين را نابود ساخت.
💡 مؤ لف قدس سره: ممكن است كسى از اين روايت و مخصوصا از جمله اى كه قرائت كردندچنين بفهمد كه امام خواسته است بفرمايد: آيه شريفه اين طور كه من مى خوانمنازل شده، و ليكن اين توهمى است باطل، چون روايت بيش از اين دلالت ندارد كه امام آيهشريفه را به آن چند كلمه اضافى تفسير كرده اند، و خواسته است بيان كنند كه مراد ازآيه چيست ؟ و ما در بيان سابق خود اين دلالت را توضيح داديم.
