قرائت به وجه

[ویکی فقه] قرائت به وجه به قرائت منسوب به انتخاب و گزینش قاری اطلاق می شود.
اختلاف در قرائت الفاظ قرآن، یا منسوب به یکی از ائمه قرائت است مانند نافع، یا منسوب به راوی اوست مانند قالون از نافع، و یا منسوب به راویان طبقه بعدی است مانند ابی نشیط از قالون یا قزاز از ابی نشیط، این اختلافات را - به ترتیب - «قرائت»، «روایت» و «طریق» می نامند. در غیر از این موارد، یعنی در جایی که اختلاف به تخییر و گزینش قاری در قرائت بر گردد، «وجه» نامیده می شود.

💡 همين كه گفتگو بدين جا رسيد، تو نزد صاحب آن كنيز مى روى و مى گويى: من نامه اىرا از يكى از اشراف و بزرگان آورده ام كه با لغت و خط فرنگى از روى محبت ومهربانى نوشته شده و او كرم و سخاوت و وفادارى خود را در اين نامه درج كرده است،شما اين نامه را به آن كنيز بده، چنانچه پس از قرائت به صاحب اين نامه راضى شود،من از طرف آن مرد شريف وكالت دارم كه اين كنيز را از برايش خريدارى نمايم.