فاعل خاص. [ ع ِ ل ِ خاص ص ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) فاعلی است که منشاء صدور فعل واحد بر وتیره واحد باشد. در مقابل فاعل عام که منشاء صدور افعال متکثره است، و به عبارت دیگر هرگاه فاعل مبدء صدور یک فعل خاص باشد و همیشه منشأیت صدور فعل آن یکسان باشد فاعل خاص نامیده میشود. ( از فرهنگ اصطلاحات فلسفی ).
فاعلی است که منشائ صدور فعل واحد برو تیره واحد باشد. در مقابل فاعل عام که منشائ صدور افعال متکثره است و به عبارت دیگر هر گاه فاعل مبدئ صدور یک فعل خاص باشد و همیشه منشایت صدور فعل آن یکسان باشد فاعل خاص نامیده می شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و جمله (غير محلى الصيد و انتم حرم ) حال است از ضمير خطاب در (احلت لكم )، مىفرمايد: گوشت بهيمه انعام بر شما حلال است، مگر آنهائى كه بعدا نام مى بريم، ومگر در حالى كه خود شما وضعى خاص داشته باشيد، يعنى محرم باشيد، و درحال احرام يكى از آن هشت صنف حيوان از قبيل آهو و گاو وحشى و گورخر را شكار كردهباشيد، كه در اين صورت نيز خوردن گوشت آن بر شماحلال نيست، و چه بسا مفسرين كه گفته باشند اين جملهحال از ضمير خطاب در جمله (يتلى عليكم ) است، و كلمه (صيد) مصدرى است كه بهمعناى مفعول صيد شده آمده، همچنانكه كلمه (حرم ) به دو ضمه، جمع حرام است وحرام به معناى محرم به كسره راء اسم فاعل است 0
💡 از پسوندهای فعال ترکی است، که وارد زبان فارسی نیز شدهاست (درشکه چی و...) کاربرد دارد. از جمله نشان وابستگی به یک حرفه، گرایش فکری و پیروی از یک مکتب فلسفی یا علاقهمندی به یک چیز خاص و علامت فاعلی و غیره میتواند باشد در فارسی پسوند -گر (مانند کارگر، داروگر، تماشاگر و...) است:
