رودم رودم

رودم رودم. [ دَ دَ ] ( صوت مرکب ) مقاله زنان است در حالت گریه هرگاه وهنی باو از طرف اولاد رسد. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). رجوع به رودم شود.

💡 ز قید مهر توهرگز برون نمی رودم دل ز قیدعالم امکان اگر کنند برونم

💡 ز کین قوم دغ کشته گشته رودم وای به خون خویشتن آغشته گشته رودم وای

💡 به سر همی رودم دود و من نمی‌دانم چه آتش است که در اندرون گرفت مرا

💡 ز آندم که رفت نام لبت بر زبان من طعم شکر نمی رودم از دهان جان

💡 تا روز ژاله بارد از چشم همچو رودم آری نکو نماید بر روی لاله ژاله

💡 بپا نمی رودم خاری از ره عشقت که همچو رشته گوهر ز سر گذر نکند