لغت نامه دهخدا
جبی ند. [ ج َن َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان آتش بیک بخش حومه سراسکند شهرستان تبریز. این ده در سی وپنج هزارگزی باخترسراسکند و دوازده هزارگزی خط آهن مراغه بمیانه واقع شده و محلی است کوهستانی و معتدل و 259 تن سکنه دارد. آب آنجا از رودخانه و چشمه تأمین میشود و محصول آن غلات و حبوبات است و شغل اهالی زراعت و گله داری. و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).