اسب تاختن بر پیکر امام حسین

[ویکی فقه] یکی از شنیع ترین کارهای سپاه یزید در کربلا، که حاکی از عمق کینه توزی و دشمنی آنان با امام بود، اسب تازاندن بر بدن مطهر امام حسین (علیه السّلام) بود.
یکی از شنیع ترین کارهای سپاه یزید در کربلا، که حاکی از عمق کینه توزی و دشمنی آنان با امام بود، اسب تازاندن بر بدن مطهر امام (علیه السّلام) بود. در بسیاری از منابع آمده است که این کار به دستور عبیدالله بن زیاد بوده است.چنان که ابوالفرج اصفهانی نوشته است: عبیدالله بن زیاد فرمان داد که سینه، پشت، پهلو، و صورت حسین را لگدمال کنند. پس اسبان بر این کار واداشته شدند. (این فرمان را عبیدالله در نامه ای که به عمر سعد درباره به تسلیم وادار کردن امام حسین (علیه السّلام) یا کشتن او نوشته بود، داده بود. ) منابع تاریخی دربارهٔ این جریان چنین نگاشته اند. عمر سعد در میان یارانش فریاد زد: چه کسی حاضر است با اسبش حسین را لگدمال کند؟ ده نفر (ابوعلی بلعمی از مورخان قرن چهارم، بیست نفر گفته است. ) پذیرفتند. آنان رفتند و با اسبانشان حسین را لگدمال کردند، تا آنجا که پشت و سینه اش را خرد کردند. (اما ابن کثیر دمشقی به سبب تعصبات کوری که دارد، این قضیه را منکر می شود، ولی در صفحه بعدی می نویسد «و گفته می شود حسین را با سم های اسبانشان لگدمال کردند تا آنجا که او را به زمین چسباندند». در برخی از ماخذ شیعی، قصه افسانه گونه ای نقل شده است که حاکی از آمدن شیری به کربلا و جلوگیری از تعرض به بدن حضرت و انصراف عمر سعد از این کار است. مرحوم مجلسی نیز به سبب چنین خبری، جریان اسب تازاندن بر بدن امام (علیه السّلام) را غیر ممکن دانسته است اما این گزارش، با مسلمات تاریخی که در متن آورده شده است، در تضاد است. چنان که محشی بحار الانوار نیز آن را ضعیف شمرده و از جهات تاریخی، غیر قابل پذیرش دانسته است. )چون سبب این کار را از او پرسیدند، گفت: این کار به امر عبیدالله بود.
← اسامی آنها
۱. ↑ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۱۱۹.
پیشوایی، مهدی، مقتل جامع سیدالشهداء، ج۱، ص۸۹۳. رده های این صفحه: تاریخ زندگانی امام حسین | تاریخ معصومان | مقتل پیشوایی | مقتل جامع سیدالشهداء | نهضت عاشورا | وقایع روز عاشورا

💡 گفتار خصمانه و تحريك آميز شمر، تاثير بسزايى در عبيدالله به وجود آورد بهطورى كه نظرش درباره امام حسين عليه السلام دوباره تغيير كرد و در همان ساعت، نامهشديد اللحنى براى عمر بن سعد نوشت و به اين مضمون فرمان داد كه يا از حسين بنعلى براى يزيد بيعت بگيرد و يا بر او بتازد و سرش را از بدن جدا كند و تمام ياراناو را از دم تيغ بگذراند و بر بدن هاى آنان اسب بتازاند. گرچه اسب تاختن بر بدنهاى آنان، فايده اى ندارد و ليكن چون از زبانم جارى شده است، بايد انجام دهى.