حسین میبدی
لغت نامه دهخدا
حسین میبدی. [ ح ُ س َ ن ِ م َ ب ُ ]( اِخ ) ابن معین الدین حکیم صوفی یزدی متخلص به منطقی. در میبد یزد متولد شد و در 870 هَ. ق. / 1466 م. درگذشت. او راست: شرح هدایةالحکمة و شرح کافیه نحو معروف به «مرضی الرضی ». ( روضات ص 258 ) ( اعیان الشیعة ج 27 ص 282 ) ( معجم المؤلفین از بروکلمان ج 2 ص 294 ) ( هدیةالعارفین ج 1 ص 316 ) ( ذریعه در نامهای کتب او ) ( مجله ٔیغما سال اول شماره 5 ص 221 ) ( سبک شناسی ج 3 ص 225 ).
فرهنگ فارسی
ابن معین الدین حکیم صوفی یزدی متخلص به منطقی در میبد یزد متولد شد و اوراست شرح هدایه الحکمه و شرح کافیه نحو معروف به مرضی الرضی
جمله سازی با حسین میبدی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مقارن ظهور شاه اسماعیل صفوی طایفههای مختلفی در ایران حکومت میکردند. در سراسر ایران در حدود چهل حاکم مستقل و نیمه مستقل حکم میراندند و یزد در تصرف مراد بیک بایندری بود. شاه اسماعیل، مدعیان را منکوب کرد و یزد را به تصرف خویش درآورد. اما افراط در تعصب مذهبی و کشتارهای بیمورد، خسارت معنوی بزرگی به ایران و به ویژه یزد وارد کرد. نمونه آن کشتن دانشمند بزرگ آن روزگار قاضی میر حسین میبدی است. درگیری یزدیها با عامل حکومت، منجر به یورش محمد کره حاکم ابرقو به یزد شد. وی با کمک لرهای خویشاوندش یزد را گرفت و شاه اسماعیل جهت دفع وی به یزد آمد و بعد از مدتی محاصره، وی را دستگیر و در اصفهان سوزاند. نعمتالله باقی پسر امیر میرزا عبدالباقی (صوفی سرشناس) که، در جنگ چالدران کشته شد، در زمان شاه طهماسب، دختر شاه اسماعیل را به زنی گرفت و حاکم یزد شد. وی دیوان خانهای به نام «عباسیه» ساخت و مسجد شاه طهماسب در نزدیکی میدان بعثت از یادگارهای اوست.