فرزو

فرزو. [ ف َ ] ( اِ ) به معنی فرزبود است که حکمت باشد و آن دانستن افضل معلومات بود به افضل علم.( آنندراج ) ( برهان ). برساخته دساتیر است. ( از حاشیه برهان چ معین ). رجوع به فرهنگ دساتیر ص 257 شود.
فرزو. [ ] ( اِ ) نباتی است که بیخ آن سد است. ( فهرست مخزن الادویه ).

نباتی است که بیخ آن سد است

💡 چه نخلۀ طور غم فرزوان کشم چه آه شرر فشان را

💡 ضمیریست در صبح نو عهدی او را فرزوان تر از آفتاب نهاری

💡 بگفتند با وی که آن نوش لب سحرگه تنش شد فرزوان ز تب

💡 که فرزند آن نامور شاه بود فرزوان چو در تیره شب ماه بود

💡 پس بازداران صد و شست یوز ببردند با شاه گیتی فرزو