لغت نامه دهخدا
سولک. [ ل َ ] ( اِ ) زردی که بسبب آفتی بر غله زار افتد. ( برهان ) ( آنندراج ). سوگل. ( جهانگیری ). رجوع به سوکل و سوگل شود.
سولک. [ ل َ ] ( اِ ) زردی که بسبب آفتی بر غله زار افتد. ( برهان ) ( آنندراج ). سوگل. ( جهانگیری ). رجوع به سوکل و سوگل شود.
زردی که بسبب آفتی بر غله زار افتد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کوه گِردکی به ارتفاع ۱۵۱۳یکی از بلندترین کوههای استان خوزستان که در شمال غربی میداود و در امتداد کوه سولک میباشد. این کوه از جنوب شرقی به کوه تنبلان و کوه بنار کموتران متصل میشود و رودخانه اعلا از دامنه شمالی آن میگذرد. قسمت بزرگی از این کوه از جنگل بلوط پوشیده شده و جزو کوهستان بزرگ زاگرس بهشمار میرود.
💡 تنگ سولک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.