دندان شیر

دندان شیر. [ دَ ] ( اِ مرکب ) ( اصطلاح گیاه شناسی ) اسنان السباع. گیاه دائمی شیره دار از تیره مرکبات با برگهای فراهم و گلهای زرد روشن بر روی ساقه بلند، برگهای نورسته آن خام و پخته خوراکی است. دانه هایش دارای رشته هایی است به شکل چتر که باد بآسانی آنها را می برد. قاصدک. ( از دایرةالمعارف فارسی ).

در اصطلاح گیاه شناسی اسنان السباع.

💡 پخت این غذا در زمان رویش اولین دندان شیری کودک، بین خانواده‌های کرد یک سنت مرسوم بوده و به آن آش دندان گفته می‌شود.

💡 دندان شیر در دهن از خون چنان کند کاندر کفیده نار بود دانه‌های نار

💡 کودکان دختر معمولاً زودتر از پسرها دندان شیری درمی‌آورند. اینکه کودک چه زمانی دندان درمی‌آورد هیچ ارتباطی به سلامت او ندارد.

💡 دندان شیر آنچه کند در صف مصاف ناید بوقت کار ز دندانه های شین

💡 با اختران چه کار ترا ای غزال مست بگذار این شمردن دندان شیر را!

💡 چو شیر خایم دندان ز درد و روزی بود که بود بر من دندان شیر دندانه