دلالگی

دلالگی. [ دَل ْ لا ل َ / ل ِ ] ( حامص ) عمل دلاله. حرفه دلاله. دلاله بودن:
همانم که بودم به ده سالگی
همان دیو با من به دلالگی.نظامی.طبع که با عقل به دلالگی است
منتظر نقد چهل سالگی است.نظامی.کاینجا نه حدیث تیغبازی است
دلالگیی به دل نوازیست.نظامی.- دلالگی کردن؛ دلاله بودن. دلالی کردن: چون یتیم بزرگ شد خود دلالگی کرد تا پوست گوساله که به یک درم خریده بودش پر زر کردند. ( قصص الانبیاء ص 119 ). پرسید که مادرت دلالگی کردی و به خانه های بزرگان رفتی. ( منتخب لطائف عبید زاکانی چ برلین ص 132 ).

عمل دلاله. حرفه دلاله.

💡 کاینجا نه حدیث تیغ بازی است دلالگی‌یی به دل نوازی است

💡 طبع که با عقل به دلالگی‌ست منتظر نقد چهل سالگی‌ست

💡 هر چند که قیس گفت و گو کرد دلالگی جمال او کرد