لغت نامه دهخدا
دراژه. [ دِ ژِ ] ( فرانسوی، اِ ) ( اصطلاح داروسازی )داروهای تلخ و بدمزه را پس از اینکه بوسیله قالبهای مخصوص بصورت عدسی های محدب الطرفین کوچک درآوردند برای اینکه هنگام استعمال دهان را بدطعم نکند، از یک ورقه صمغ و قند می پوشانندو بدین ترتیب روکش نازک شیرین و براقی هسته مرکزی بدمزه را فرامیگیرد و به این شکل دارویی دراژه نام نهاده اند، مانند: دراژه کنین. ( از درمانشناسی ج 1 ).