ترش شیرین
لغت نامه دهخدا
ترش شیرین. [ ت ُ ش ُ شی / ت ُرُ شی ] ( ص مرکب ) طعمی که از امتزاج ترشی و شیرینی بهم رسد و آن را میخوش و بتازی مُزّ خوانند. ( از آنندراج ). میخوش و نیم ترش. ( ناظم الاطباء ). ترش و شیرین.مَلَس. || مجازاً، دارای خشونت آمیخته باخوش طبعی. بظاهر خشمناک و بباطن شادمان:
آن شاهدی و خشم گرفتن بینش
وآن عقده بر ابروی ترش شیرینش.( گلستان ).در تبسم به جبینش چین است
حسن شوخش چه تُرُش شیرین است.امام الدین ریاضی ( از آنندراج ).و رجوع به ترش و شیرین شود.
فرهنگ فارسی
طعمی که از امتزاج ترشی و شیرینی بهم رسد و آنرا میخوش و میخوش و نیم ترش ترش و شیرین ملس یا مجازا خشونت آمیخته با خوش طبعی بظاهر خشمناک و بباطن شادمان.
جمله سازی با ترش شیرین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 همه صفرای خواجگان ببرد ذوق این قطعهٔ ترش شیرین
💡 طعم ترش شیرین این میوههای استوایی در فصل تابستان بسیار لذتبخش است و معمولاً برای تهیه انواع نوشیدنیهای خنک و تازه در روزهای گرم استفاده میشود.
💡 سرآشپز رستوران برای ایجاد یک تعادل طعمی در سس مخصوص خود، از ترکیب دقیق آبلیمو و عسل استفاده کرد تا یک حالت ترش شیرین ایجاد شود.
💡 بسیاری از کودکان از خوردن شکلاتهایی که دارای لایه میوهای با طعم ترش شیرین هستند، بسیار استقبال میکنند و آن را به عنوان میانوعده دوست دارند.