بیزش

بیزش. [ زِ ] ( اِمص ) اسم از بیختن. حاصل مصدر از بیختن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به بیختن شود.

اسم از بیختن. حاصل مصدر از بیختن

💡 برق تیغ خون ریزش بر سران عالم زد شعلۀ شرر بیزش بر روان اعظم زد

💡 خاک بیزش گفت آن زین یافتم آن چنان گنجی نهان زین یافتم

💡 شب عید است و هر کس با عزیزش کند بازی به زلف مشک بیزش

💡 چو دختر دید موی مشک بیزش گل تر کرده از لبخشک خیزش

💡 مسیحا خورده رشک آرد بیزش خضر در آرزوی آب ریزش

💡 شده گرم از نسیم مشک بیزش دماغ نرگس بیمار خیزش