به نشینی

به نشینی. [ ب ِه ْ ن ِ ] ( حامص مرکب ) خوش نشینی. دوستی و مجالست نیک:
روز شادی به نشینی خود کند هر دشمنی
دوست آن باشد که تا جان وقت تیمار ایستد.سیدحسن غزنوی.

💡 آخر از زلف و زنخدان بتی افتادم از فرازی به نشینی که ندیده است فراز

💡 تخت را چون تو به نشینی نیست بر تو دیهیم را گزینی نیست

💡 به به نشینی عمر و به بد حریفی بخت به نقش بندی عقل و به دلگشائی جان

💡 تو آن به نشینی که برخاستی زدی راستی را دم آراستی

💡 وقت آن شد که بجان از دو جهان فرد شوی بدردل به نشینی همه عمر بپاس

💡 روز شادی به نشینی خود کند هر دشمنی دوست آن باشد که تا جان وقت تیمار ایستد