بی دل واپسی

بی دل واپسی. [ دِ پ َ ] ( ق مرکب ) ( از: بی + دل + وا+ پس + ی ) بدون نگرانی. بدون تشویش. بدون اضطراب.

بدون نگرانی. بدون تشویش. بدون اضطراب.

💡 چون بلنداقبال بی دل روز وشب بر سر راه طلب بنشسته ایم

💡 طبیب درد من دردمند بی دل را به جز به داروی پیوند تو دوا مکناد

💡 تنگی دلم از دهان تنگ تو برد بی دل زید آنکه دل ز چنگ تو برد

💡 از آن دو عارض دلجوی تو دوصد بی دل بر آن دو گیسوی مفتول تو دوصد مفتون

💡 چو حسن روی تو آوازه در جهان انداخت هوای عشق تو در جان بی دلان انداخت

💡 ندانی تا که بُد این بی دل مست تو گوش که گرفتی زود بردست