لغت نامه دهخدا
چکامه گوی. [ چ َ م َ / م ِ ] ( نف مرکب ) گوینده و سراینده چامه. قصیده سرای. شاعر و چکامه سرا. آن کس که شعر از نوع قصیده سراید. و رجوع به چکامه و چکامه سرای شود.
چکامه گوی
جمله سازی با چکامه گوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زبان مادری رجوی ترکی است. رجوی زبان و ادبیات پارسی را بسیار دوست دارد و دارای دانشی در خور در ادبیات پارسی است. برادرش نیز از چکامه سرایان پارسی گوی است. رجوی پیشتر خواهان تحصیل در رشتهٔ زبان و ادبیات پارسی بوده است. او همچنین در آشپزی غذاهای سنتی ایرانی مهارت دارد.