چراغ بادی

لغت نامه دهخدا

چراغ بادی. [ چ َ / چ ِ غ ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چراغی که در جای بدون سقف روشن کنند و برای اینکه از باد خاموش نشود محفظه ای برای آن تعبیه کنند. چراغی که از باد خاموش نشود. فانوس. چراغ توری. نوعی چراغ نفتی دارای فتیله و لامپ که ساختمان مخصوص دارد و از باد خاموش نمیشود.

فرهنگ فارسی

چراغیکه در جای بدون سقف روشن کنند و برای اینکه از باد خاموش نشود محفظ. برای آن تعبیه کنند.

جمله سازی با چراغ بادی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 ای سفله به ما مضایفه تا کی و چند کز تست چراغ ما به بادی خرسند

کص یعنی چه؟
کص یعنی چه؟
ضمیمه یعنی چه؟
ضمیمه یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز