چای صاف کن

چای صاف کن

لغت نامه دهخدا

چای صاف کن. [ ک ُ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) چای صافی. صاف کننده چای. آلت مخصوص صاف کردن چای. رجوع به چای صافی شود.

فرهنگ فارسی

( صفت اسم ) آلتی که بدان ریزه های چای را از مایع آن خارج کنند.
چای صافی صاف کنند. چای ٠ آلت مخصوص صاف کردن چای ٠

دانشنامه عمومی

چای صاف کن یا صافی چای یک نوع الک کوچک است که بر روی فنجان چای قرار می گیرد و برای حذف تفاله های چای به کار برده می شود. در شیوه های سنتی، زمانی که چای از نوع غیرکیسه ای در یک قوری دم کشیده می شود، برگ های چای به طور آزادانه در آب معلق شده و موجب بد جلوه دادن چای داخل استکان خواهند شد. معمول است به جهت فیلتر کردن این برگ ها یک چای صاف کن در بالای فنجان قرار داده و سپس چای از قوری به درون فنجان ریخته شود.

ویکی واژه

colino

جمله سازی با چای صاف کن

💡 جامه چه کنی کبود و نیلی و سیاه دل صاف کن و قبا همی پوش و کلاه

💡 دیده دل صاف کن از تهمت کوری برا کز فروغ سرمه اندر چشم نابینا چه حظ؟!

💡 دل صاف کن به خلق و گل دوستی بچین بدخواه را به دشمنی خویش واگذار

💡 ای آنکه از خدا طلبیدی وصال او آیینه صاف کن که ببینی جمال او

💡 صاف کن آیینه دل را درین بستانسرا تا سراسر برگها چون طوطیان گویا شوند

💡 سرپنجه خورشید به شبنم نتوان تافت دل صاف کن ای محتسب از کینه مستان

فاب یعنی چه؟
فاب یعنی چه؟
فصاحت یعنی چه؟
فصاحت یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز