پیرگرگ بغل زن

پیرگرگ بغل زن. [ گ ُ گ ِ ب َ غ َ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سقرلاطدوز. مرغ که بالها برهم زند گویند، وگرگ هم نحوی راه میرود که می گویند، پس اطلاق پیرگرگ بغل زن بر سقرلاطدوز صحیح شد زیرا که ضابط آنهاست که هرچه می بُرند در بغل میگیرند. ( آنندراج ):
همه عمر سرگشته گردون دوید
چنین پیرگرگ بغل زن ندید.وحید ( در تعریف سقرلاطدوز، از آنندراج ).

سقرلاط دوز مرغ که بالها را بر هم زند گویند

💡 آینه زیر بغل زن چو ببینی زشتی ور نه بدنام کنی آینه را ای مولا

💡 اجل زعرصه آن رزمگاه نیز بجان اگر تواند جستن بغل زنان بجهد