ول گردیدن

ول گردیدن. [ وِ گ َ دی دَ ] ( مص مرکب ) ول گشتن. هرزه گردی کردن. آواره بودن. بیکار بودن. دنبال کاری نرفتن.

💡 دور ها باید به جان گردیدنی افلاک را تا چنان ماهی شود طالع ز دور سال وماه

💡 بوده ذوق پاره گردیدن گریبان‌گیر من جامه‌ای چون کعبه در سالی اگر پوشیده‌ام

💡 می توان گشت به گفتار جهانگیر، ولی نیست ممکن که دهانگیر توان گردیدن

💡 نمی آید بهم دست زرافشان اهل همت را گل خورشید تابان غنچه گردیدن نمی داند

💡 زلال نور و ضیا تا ز چشمه مه و مهر درین چمن شب و روز است گرم گردیدن

💡 بغیر از خاک‌ گردیدن پناهی نیست ظالم را که تیغ شعله در خاکستر امید سپر دارد