نعیم پاک

نعیم پاک. [ ن َ م ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از اعمال شایسته است که طاعت و عبادت باشد. ( برهان قاطع ). || نعمت و روزی حلال و طیب و طاهر. رجوع به نعیم شود.

کنایه از اعمال شایسته است که طاعت و عبادت باشد ٠ یا نعمت و روزی حلال و طیب و طاهر ٠

💡 جای آن زلف مده خیره بر آن عارض پاک دوزخی را نبود جای به جنات نعیم

💡 جنت ز تجلای جمال است منور فیض نظر پاک ز دیدار نعیم است

💡 نعیم پاک بستاند، چو کرد آلوده بسپارد نه شرم از آبدست آید نه ننگ از آب دستانش