ناسزا بودن
ناسزا بودن در معنای اول به سخن یا رفتاری گفته می‌شود که توهین‌آمیز، زشت یا تحقیرکننده باشد و موجب رنجش دیگران گردد. فرد یا کلام ناسزا معمولاً با هدف تخریب شخصیت یا ابراز خشم و نفرت بیان می‌شود. این ویژگی برخلاف ادب و احترام در روابط انسانی است و می‌تواند باعث ایجاد کدورت و نزاع شود. بنابراین پرهیز از ناسزا بودن، عاملی مهم در حفظ روابط سالم و احترام متقابل است.
در معنای دوم، ناسزا بودن به مفهوم سزاوار نبودن یا ناشایست بودن است. این کاربرد مجازی نشان می‌دهد که کسی یا چیزی لیاقت یا شایستگی لازم را برای امری خاص ندارد. برای مثال، عمل ناپسند یا تصمیم غلط ممکن است ناسزا قلمداد شود. این معنا نیز به نوعی ارزش‌گذاری اخلاقی و اجتماعی مرتبط است و نشان‌دهنده اهمیت شایستگی و انصاف در رفتار و قضاوت انسان‌هاست.
مترادف‌ها
دشنام‌دهنده، ناپسند
متضادها
ستایش، ستودن
لغت نامه دهخدا
ناسزا بودن. [ س َ دَ ] ( مص مرکب ) سزا نبودن. سزاوار نبودن. ناروا بودن. روا نبودن. جایز نبودن:
به دادار گفت ای جهاندار راست
پرستش به جز مر ترا ناسزاست.فردوسی.به ایرانیان گفت این ناسزاست
بزرگی و تاج ازدر پادشاست.فردوسی.فانی به جان نئی به تنی ای حکیم تو
جان را فنا به عقل محال است و ناسزا.ناصرخسرو. || عدم لیاقت. لایق نبودن. درخور و سزاوار نبودن:
کنون تاج را درخور کار کیست
چو من ناسزایم سزاوار کیست.فردوسی.
فرهنگ فارسی
سزا نبودن سزاوار نبودن.
جمله سازی با ناسزا بودن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در محیط‌های آموزشی و کاری، ناسزا بودن کلمات و استفاده از زبان تند می‌تواند باعث ایجاد تنش‌های جدی و تخریب روابط میان همکاران شود.
💡 قوانین سخت‌گیرانه بسیاری از شبکه‌های اجتماعی، انتشار محتوایی را که شامل ناسزا بودن یا الفاظ رکیک باشد، به شدت ممنوع و محدود کرده‌اند.
💡 معلمان همواره سعی می‌کنند به دانش‌آموزان آموزش دهند که ناسزا بودن کلام و رفتارهای غیرمحترمانه، شخصیت فرد را در نگاه دیگران مخدوش می‌کند.
