نا اشکاری

( ناآشکاری ) ناآشکاری. [ ش ْ / ش ِ ] ( حامص مرکب ) ناآشکاربودن. اختفاء. || ابهام. صراحت نداشتن.

( نا آشکاری ) ۱ - ناپیدایی اختفائ. ۲ - عدم صراحت ابهام مقابل آشکاری

💡 برآ بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری کبوترهای دل‌ها را توی شاهین اشکاری

💡 شها شیری تو من روبه تو من شو یک زمان من تو چو روبه شیرگیر آید جهان گوید خوش اشکاری