لغت نامه دهخدا
می خوشه. [ م َ / م ِخوَ / خ ُ ش َ / ش ِ ] ( اِ مرکب ) شرابی است که از سنبل رومی و ساذج به دست آید. ( از تذکره ابن البیطار ).
می خوشه. [ م َ / م ِخوَ / خ ُ ش َ / ش ِ ] ( اِ مرکب ) شرابی است که از سنبل رومی و ساذج به دست آید. ( از تذکره ابن البیطار ).
شرابی است که از سنبل رومی و ساذج بدست آید.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اُو شیرِ گَز نگا مِخَه گُندُم چرا کنه نزدیک خوشه وِسْتَدَه، چار وایَهْ پِنْدَرِی
💡 تا حسن او بر جا بود شور و فغان ما بود از خوشهچین غوغا بود هرجا که خرمن میشود
💡 خوشه باز مسیه ۳۵ یا انجیسی ۲۱۶۸ با فاصلهٔ ۲۸۰۰ سال نوری از زمین در این صورت فلکی قرار دارد.
💡 خوش آن محفل که خورشیدی درون آید عرق کرده نشیند وز مه نو خوشه ی پروین فرو ریزد
💡 کهنه پیر چرخ آنکش مایه جز یک خوشه نیست خوشهچین خرمن انعام و احسان تو باد