ملکت ارای

( ملکت آرای ) ملکت آرای. [ م ُک َ ] ( نف مرکب ) ملک آرای. که مملکت را آراید. که کشور را به خرمی و شکوفایی و رونق می رساند:
مسندآرای به فر و به شکوه
ملکت آرای به رای و تدبیر.سوزنی.ملکت آرای مشرق و مغرب
بر ره و رسم خوب و رای صواب.سوزنی.صاحب عالم عادل، ملک اهل قلم
ملکت آرای و وزیر ملک ترک و عجم.سوزنی.و رجوع به ملک آرای شود.

( ملکت آرای ) ملک آرای. که مملکت را آراید که کشور را به خرمی و شکوفایی و رونق میرساند.

💡 صاحب عالم عادل ملک اهل قلم ملکت آرای وزیر ملک ترک و عجم