لغت نامه دهخدا
معلق کشیدن. [ م ُ ع َل ْ ل َ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) نوعی از ورزش کشتی که سر بر زمین گذاشته آن طرف غلطیدن باشد به هندی کلابازی گویند. ( غیاث ). نوعی از ورزش کشتی گیران که کله را بر زمین گذاشته به آن طرف غلطیدن باشد. معلق گرفتن. ( آنندراج ). معلق زدن:
همچو گل ساغر صهبای مروق نکشند
تا به پشت همه چون بید معلق نکشند.میر نجات ( از آنندراج ).