عسکر کش

عسکرکش. [ ع َ ک َ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب )لشکرکش. لشکرکشنده. سپاه کش. سائق الجیش:
نی نی به دولت تو امیر سخن منم
عسکرکش من این نی عسکر نکوتر است.خاقانی.

لشکر کش لشکر کشنده

💡 بود پیوسته از بیم سنانت در تف هیجا بود همواره از ترس خدنگت در صف عسکر

💡 شهسوار لشکر دین عسکری آن کز شکوه زیر نعل توسن او توتیا گردد جبال

💡 بروت باز بمالیم در خزان و دریم چو کهنه جامه صف صدلک از چنین عسکر

💡 بالای هفت خیمهٔ پیروزه دان ز قدر میدان‌گهی که هست در آن عسکر سخاش

💡 هرچند در ابتدای حضورش در خانهٔ حسن عسکری اثری از علائمِ بارداری در نرجس نمی‌بیند.

💡 پس نقی و عسکری بین آن مهی کز شش جهت می‌کنند از نورشان خلق جهان کسب ضیا