سله کش

سله کش. [ س َل ْ ل َ / ل ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) آن جماعت که سبد میوه بر سر دارند. ( از فرهنگ رشیدی ). حامل سله. ( از آنندراج ).

آن جماعت که سبد میوه بر سر دارند

💡 یک سله مارست مرا روح به پیکر یک بیشهٔ خارست مرا موی بر اعضا

💡 امروز منم چو ماری اندر سله ای ز آوازه من در این جهان ولوله ای

💡 دینار کیسه کیسه دهد اهل فضل را چونانکه سله سله برد طاقت ستار

💡 چون تن زراق خوب و با وقار اندر آن سله نیابی غیر مار

💡 متاعی که در سله خویش داشت بیاورد و یک یک فرا پیش داشت

💡 که تو شش سله کشیدی تا به شب من کشیدم بیست سله بی کرب