زبان بر خود بست

زبان بر خود بستن. [ زَ ب َ خوَد / خُدْ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) از حرف دیگران درباره خود جلوگیری کردن. مانع بدزبانی و غیبت دیگران شدن:
پس کار خویش آنکه آگه نشست
زبان بداندیش برخود ببست.سعدی ( بوستان ).

💡 هست زبان برون در حلقه در چه می شوی در بشکن به جان تو سوی روان روانه کن

💡 بیشتر واژگان این زبان بر پایه زبانهای ژرمنی و زبانهای رومی و دستور آن تاثیرگرفته از زبان انگلیسی است.

💡 به این امید کز تنگ دهانش سر برون آرد سخن در کام آن شیرین زبان بر خویش می پیچد

💡 طوطیان دارد زمرد گون زبان بر شاخ خویش کرده از شاخش برون هر یک زمرد گون زبان

💡 نام‌های کره‌ای این زبان بر اساس نام‌های کره هستند که در کره جنوبی و کره شمالی استفاده می‌شود. واژه فارسی «کره» از زبان‌های اروپایی آمده که در گوریو ریشه دارد. تصور می‌شود گوریو نخستین سلسله کره‌ای است که برای کشورهای غربی شناخته شده بود. مردم کره در کشورهای پساشوروی خود را کوریو-سرم و/یا کوریو-این می‌نامند که به معنای «فرد (های) کره‌ای/گوریویی» است.

💡 زبان گالاسیایی زبانی بوده که روزگاری در گالاسی در آسیای کوچک گویشورانی داشته‌است. این زبان میان سده‌های سوم پیش از میلاد تا چهارم میلادی در این سرزمین رواج داشته است، اگرچه پنداشته می‌شود که با این زبان تا سدهٔ ششم میلادی هنوز کسانی سخن می‌گفته‌اند. روی هم رفته پیرامون یک صد و بیست واژه از این زبان بر جای مانده‌است که بسیاری از این واژگان نام‌های خاصند.