لغت نامه دهخدا
روحانی تبریزی. [ ی ِ ت َ ] ( اِخ ) از سخنوران عهد سلطان حسین بایقرا ( اوایل قرن دهم ) بود. این دو بیت از اوست:
گفتم روم ز کویش، بگرفت اجل ره من
بنگر چهاست در ره، بیچاره آدمی را.
زحمت شانه مده، منت آیینه مبر
روی آراسته را باز چه می آرایی ؟
( از تذکره ٔروز روشن، از دانشمندان آذربایجان تألیف تربیت ص 161 ).