رضوان بن عبدالله جنوی

[ویکی فقه] جَنَوی، رضوان بن عبداللّه، محدّث، زاهد و فقیه مالکی قرن دهم است.
کنیه او ابوالنعیم و ابوالرضا/ ابوالرضی بود.
وی در ۹۱۰ یا ۹۱۲ در شهر فاس یا تطوان، هر دو از شهرهای کشور مغرب (مراکش کنونی )، به دنیا آمد.
پدرش ابتدا در شهر جنووا، بندر مهم ایتالیا، که زمانی مرکز مبادلات تجاری و دریایی با کشورهای گوناگون بود زندگی می کرد و مسیحی بود، اما بر اثر حادثه ای از مسیحیت روی گرداند و در حدود ۸۹۰، پس از مهاجرت به دیار مسلمانان، اسلام آورد.
وی در مسیر خود با زنی یهودی، که بعد به اسلام گروید، ازدواج کرد و سرانجام در شهر فاس سکنا گزید.
فعالیت علمی
فاس در آن عصر، مهد دانش بود و دانشمندان بزرگی در رشته های گوناگون علوم اسلامی در آن به آموزش و تحقیق و تألیف مشغول بودند.
جنوی در چنین محیطی حیات علمی خود را آغاز کرد و از استادانی چون ابوزید عبدالرحمان بن علی سُقَّین عاصمی، ابو محمد عبداللّه غَزْوانی، ابوعبداللّه بن محمدبن علی خَرّوبی طرابلسی، و ابوعبداللّه محمدبن علی شَطیبی زِروالی بهره برد.
در این میان، تأثیر دو استاد نخست بارزتر بود و جنوی همواره آشنایی با آن دو را برای خود از بزرگ ترین مواهب الاهی می دانست.
جنوی از ملازمان و شاگردان خصوصی عاصمی بود و پس از وی، در جایگاه روایت حدیث و ریاست علمی شهر، جانشین او شد.
جنوی برای ملاقات و ملازمت با غزوانی، که به شهر مراکش منتقل شده بود، به این شهر سفر کرد و پس از گذشت یک سال از مرگ استادش، به فاس بازگشت.
شاگردان
جنوی شاگردان بسیاری تربیت کرد، از جمله: عبدالواحدبن احمدبن ابی الحسن شریف حسنی، ابوعبداللّه محمدبن قاسم قیسی معروف به قَصّار، احمد بن موسی مُرابی اندلسی (متوفی ۱۰۳۴) و ملک منصور سعدی از سلاطین مغرب.
خصایص
...

💡 پس از تشکیل کُنت‌نشین اِدسا، صلیبیون مسیر خود را به سمت سرزمین مقدس ادامه دادند. سپاهیان صلیبی، نخست‌شهر اَرتاح، در قلمرو حاکم سلجوقی انطاکیه، را تصرف کرده و سپس عازم انطاکیه شدند. شهر مهم انطاکیه در ۱۸ یا ۲۰ اکتبر ۱۰۹۷ محاصره گشت، زیرا بدون تصرف آن پیشروی به سوی اورشلیم ناممکن بود. حاکم شهر از امیران منطقه شام و حتی فرمانروایان ایران و خلیفه بغداد درخواست کمک فوری نمود، که به جز رضوان بن تُتُش، امیر حلب که از حاکم انطاکیه، کینه‌ای در دل داشت، سایرین قول کمک دادند. بر اثر طولانی شدن محاصره، گروهی بیست هزار نفره و به روایتی سی هزار، از اردوگاه خارج شدند و به دنبال آذوقه تا اطراف شهر حلب پیش رفتند. حاکم‌انطاکیه، یاغی‌سیان، از این فرصت استفاده کرد و روز بعد به صلیبیون حمله‌کرد، ولی ناکام ماند. از طرفی، نیروهایی که به درخواست حاکم سلجوقی برای کمک به او حرکت کرده بودند، با سپاه بیست یا سی‌هزار نفره صلیبی که به سوی حلب رفته بود، مواجه شد و بین آنان نبرد درگرفت. در این نبرد، پس از کشته شدن عده زیادی از دو طرف، صلیبیون به سوی انطاکیه بازگشتند و سپاه سلجوقی تا حما عقب‌نشینی کرد.