اشتاول
لغت نامه دهخدا
اشتاول. [ ] ( اِخ ) ( صحیفه یوشع 5: 33 ) شهری بود بر در مملکت یهودا که سبط دان بر آن دست یافته. ( سفر داوران 13: 25 و 16: 31 ). و گمان برده اند در جنوب شرقی اشقلون واقع بود. ( قاموس کتاب مقدس ).
اشتاول. [ ] ( اِخ ) ( صحیفه یوشع 5: 33 ) شهری بود بر در مملکت یهودا که سبط دان بر آن دست یافته. ( سفر داوران 13: 25 و 16: 31 ). و گمان برده اند در جنوب شرقی اشقلون واقع بود. ( قاموس کتاب مقدس ).