رساله هاى خطى فقهى

[ویکی نور] رساله ‏هاى خطى فقهى، مجموعه ای از آثار خطی فقهی به زبان عربی و فارسی است که نویسندگان و فقیهان متعددی (مانند قطب راوندی، خواجه نصیرالدین طوسی، ملا عبدالله شوشتری، شیخ حسین بن عبدالصمد عاملی پدر شیخ بهایی و...) آنها را در موضوعات گوناگون مانند نماز، روزه، زکات، ارث، بیع، احکام جهاد دفاعی و دعوتی و... نوشته اند.
آقای تقوی در مقدمه اش – که تاریخ و مکان نگارشش را مشخص نکرده - تأکید کرده است: «این کتاب مجموعه رساله های خطی فقهی است که در طول سالیان گذشته در شماره های مختلف فصلنامه فقه اهل بیت(ع) منتشر شده است... هرکدام از این رساله ها از جهتی و برخی نیز از جهات متعددی دارای اهمیت و شایسته نشر است: برخی از آنها حاوی نکات بدیع و تحلیل دقیق در یک فرع فقهی است که در کتب تفصیلی فقه دیده نمی شود، برخی دیگر از این رساله ها نوشته شخصیت های طراز اول علمی و فلسفی است که وجهه فقهی آنان ناشناخته مانده یا دست کم تحت الشعاع شهرت فلسفی ایشان بوده است؛ مانند رساله جواهر الفرائض از خواجه نصیرالدین طوسی در باب ارث و رساله شارع النجاة از میرداماد که رساله عملیه وی به فارسی بوده و مانند بسیاری از آثار این فقیه و فیلسوف نامدار، ناتمام مانده است و... تحقیق و تصحیح نسخ خطی این رساله ها با همت فضلای گرامی حجج اسلام آقایان: سید مهدی رجائی، سید محمدجواد جلالی، شیخ خالد غفوری، سیدحسن فاطمی، سید مهدی طباطبایی و خانم زهرا رجایی انجام گرفته است».
اثر حاضر از مقدمه آقای سید مرتضی تقوی و متن اصلی (شامل 20 رساله) تشکیل شده است.
با نگرشی اجمالی به این اثر می توان گفت که موضوع و محتوای رساله های موجود در آن به ترتیب چنین است:
جالب است که نویسنده بعد از پایان بحث و بررسی چنین افزوده است: آنچه ذکر شد تنها در مقام بحث و نظر بود، ولى در مقام فتوا و عمل، من نیز همان عقیده مؤلف کتاب نجاة العباد در مسئله «غساله» را دارم و در عمل از مطلق متنجّس اجتناب می ‏کنم.

💡 ما علويون در بقيه احكام و موضوعات اسلامى طبق فقه جعفرىعمل مى كنيم و فقهاء ما به كتب اربعه شيعه اماميه: كافى، تهذيب، استبصار و منلايحضره الفقيه مراجعه مى كنند و عوام ما به رساله هاى علميه مراجع تقليد رجوع مىنمايند. همه اين اقارير را هشتاد نفر از علماء در سوريه و لبنان امضاء كرده اند.(228)

💡 مرحله اظهار نظر را در اصطلاح فقهى، ((فتوا)) مى گويند و امّا تطبيق حكم كلّى برموارد جزئى، اصطلاحاً فتوا نيست هر چند از طرف فقيه صورت گيرد و به صورت((مساءله )) در رساله هاى عمليه احياناً ديده شود. و يا از طريق استفتا يعنى سؤال و جواب در مورد خاصى اظهار نظر كند. و اطلاق فتوا در اين گونه موارد از بابمسامحه است.(395)

💡 در كتاب هاى معتبر و رساله هاى عمليّه، دعايى وارد شده كه مستحبّ است به افراد درحال مردن تلقين شود و آن دعا اين است: الّلهُمَّ اغفِرلِىَ الكَثِيرَ مِن مَعاصِيكَوَاقبَل مِنِّى اليَسِيرَ مِن طاعَتِك يا مَن يَقبَلُ اليَسيرَ وَ يَعفُو عَنِ الكَثيرِاِقبِل مِنِّى اليَسِيرَ واعْفُ عَنِّى الكَثيرَ اِنّكَ اءنتَ العَفوُّ الغَفورُ الّلهم ارحَمْنى فَاِنّكَرَحِيمٌ(267)

💡 درباره هر يك از اَشكال وضو، غسل وتيمّم كه مصداق هاى ((طهارت ))اند،مسائل متعدّدى در رساله هاى مراجع تقليد آمده است كه پرداختن به آن ها ما را از هدف اينكتاب، دور مى كند.