دراز گفتار

درازگفتار. [ دِ گ ُ ] ( ص مرکب ) درازگوی. آنکه سخن بسیار گوید. آنکه هر سخن طویل کند.

دراز گوی آنکه سخن بسیار گوید

💡 گفتار خوش و لب چو قندم باید گیسوی دراز چون کمندم باید

💡 سخن دراز مکش این چه طول گفتار است خوش است مدت اقبال شاه طولانی

💡 چون اعتقاد بنده شناسی، خود این بسست ابرام گشت بی حد و گفتار شد دراز

💡 دراز آهنگ شد گفتار بی‌مر درازی سخت بی معنی و بی‌بر